Als Hechten Niet Vanzelf Gaat
Sharing is Caring!

Hoe goed zorg jij voor je zelf?

Ik ben ervan overtuigd dat jij je uiterste geeft voor je kind maar hoe goed zorg jij voor jezelf?

Ik weer bijna zeker dat jij het lastig vindt om jezelf soms op nummer 1 te zetten, ondanks dat jij dit zo verdient.  En dit kan ik weten omdat ik daar zelf ook niet zo goed in ben. Toch is dit heel belangrijk om daar eens naar te kijken. En omdat daar ook mijn uitdagingen liggen heb ik daar nu hulp bij gezocht. 

Hoe zorg je nu goed voor jezelf? 

Daar kan ik eigenlijk niet eens een goed antwoord op geven dus ben opzoek gegaan naar iemand die mij daarbij kan helpen. Ik had geen zin in zweverig gedoe of in iemand die de kennis alleen uit boekjes heeft geleerd. Ik wilde iemand die ook zelf het een en ander heeft meegemaakt in zijn of haar leven. Die heb ik nu gevonden! Wij gaan nu in de aankomende maanden aan de slag. Ik kan haar het beste omschrijven als mijn Life Coach. 

Gisteren mijn eerste ‘echte’ sessie gehad en deel je graag wat zij mij heeft geleerd, wie weet heb jij daar ook iets aan. Het grappige is dat wat ze mij vertelde wist ik allemaal wel maar deed ik natuurlijk niet. Veel te druk voor, of gewoon ‘vergeten’ of het nut er niet van inzien: moet ik dat er ook nog allemaal bij doen, mijn dagen zitten al zo vol. 

BV-IK

Gisteren hebben wij mij als ‘BV IK’ neergezet, geweldige metafoor waar ze ook een boek over heeft geschreven. En dit was wel grappig want deze vergelijking zet ik ook neer in mijn jaarprogramma over gezinnen met een bijzonder kind. In dit online programma ook een module die gaat over dat wij als ouders de CEO zijn van ons gezin. Een CEO met vele petten op: chef all-inclusive 5 sterrenrestaurant 24/7 open, persoonlijke Uber, PA persoonlijke assistent [lees: alles achter je kont weer voor je opruimen], Interieurverzorgster [lees: alle rotzooi opruimen in de keuken, wc en badkamers], therapeut, boekhouder, VA virtueel assistent, [lees alle mails over je kind bijhouden , afspraken therapie maken/verzetten, documenten up-to-date houden, juiste therapie zoeken, wachtlijsten na bellen, vergoedingen voor therapie indienen, enz], conflict coach [lees: bemiddelen tussen broertjes en zusjes] en ga zo maar door. 

Oja, je bent ook nog gewoon moeder

En oja, je bent ook nog gewoon moeder. Door deze grote bal verschillende taken raak je natuurlijk jezelf al snel kwijt. Daardoor hebben ouders die voor een bijzonder kind zorgen een veel hogere kans op burn-out of depressie. En dit is natuurlijk wat we eigenlijk niet kunnen gebruiken in deze functie van ons gezin. Als wij onderuitgaan, gaat het hele BV-gezin onderuit. 

Ons kaartenhuis in duigen

En dit is bij mij ook gebeurd, ik, de altijd sterke mama van een bijzonder kind met hechtingsproblemen. De Esther Groenewegen die naast de intensieve zorg voor haar dochter nog even een heel bedrijf opzette om andere ouders van kinderen met hechtingsproblemen te helpen. Al die jaren altijd zo hard gestreden, zo gevochten voor mijn kind omdat zij dat zelf nog niet kon. Het speelde natuurlijk al een poosje, mijn persoonlijke omstandigheden hielpen ook niet mee. Eigenlijk is ons ‘kaartenhuis’ langzaamaan in duigen gevallen toen mijn vader 3 jaar geleden overleed. 

Voor ons geen ruimte voor verdriet en rouw

Na het overlijden van mijn vader geen tijd om te rouwen voor ons gezin. De ‘kouwe’ kant, lees vriendin van mijn vader en haar zonen hadden toch een ander idee over hoe de nalatenschap van mijn vader geregeld moest worden, daarbij gingen ze over lijken [passende beeldspraak in dit geval]. Daarbij werd niemand gespaard, zelfs mijn kinderen niet. Dus in plaats van rouwen over mijn grote liefde, mijn pappie, mijn grootste steun en toeverlaat moest ik mij gaan verweren in een rechtszaak om de laatste wensen van mijn vader uit te voeren. Dit was afschuwelijk voor mijn gezin in het bijzonder voor mijn dochter met hechtingsproblemen, ze was haar opa al plotseling kwijt en nu moest ze ook nog eens oma en de rest van de familie missen, ze deed suïcide uitingen op school. Hoe afschuwelijk is dat, ik kon er voor de eerste keer in mijn leven er niet optimaal zijn voor mijn kind met als resultaat dat zij het niet meer zag zitten. 

Ik wilde rust

Na deze rechtszaak geen rust, toen begon mijn neef mij lastig te vallen over een zakelijke situatie die hij met mijn vader heeft gehad, ook die spaarde mijn gezin en mij niet. Dag en nacht werd ik lastiggevallen door een soort handlanger die hij daarvoor in had gezet. Uiteindelijk ben ik door te knieën gegaan, ik kon niet meer, ik wilde dat het bedreigen stopte. Ik gunde mijn gezin weer rust, niet begrijpend dat familie en mensen waar je 25 jaar lief en leed mee hebt gedeeld zich zo kunnen gedragen naar de dochter van degene die ze net verloren hadden. Nou dit is eigenlijk nog maar het tipje van de ijsberg van wat er daarna nog allemaal is gebeurd maar dat zal ik je besparen. 

Je hebt een depressie

Wat ik wel weet nog heel goed weet dat ik op een dag achter mijn computer zat en dacht; Wat gebeurt er nu? Het lijkt wel alsof ik een een hart aanval krijg, dit gaat niet goed. Ik belde de huisarts en mocht gelijk komen. Toen zij mijn verhaal en symptomen aanhoorde zei ze: Je hebt een zware depressie, je moet nu echt rust gaan nemen anders gaat het straks echt fout. Rust nemen? Hoe doe je dat? Dat wist ik niet. Ik een depressie? Nee, joh dat overkomt alleen andere mensen. Ik wist altijd maar op 1 manier door te gaan, en dat is gewoon doorknallen. Maar mijn huisarts had gelijk, het lukte mij niet meer. Ik moest pas op de plaats maken en omdat ik dat zelf niet had kunnen bedenken gaf mijn lichaam dit nu aan. Ik kon werkelijk niets meer, hele simpele dingen zoals bijvoorbeeld boodschappen doen of eten koken snapte ik niet meer, stond ik als een zombie in de supermarkt of als een suffie naar de pannen te staren. Ik herkende mijzelf niet meer en was een hoopje ellende. Voor het eerst in mijn leven heb ik toen na het bezoek aan de huisarts naar mijn lichaam geluisterd. En dat was toch een partij lastig, mijn hoofd ging natuurlijk gewoon door met denken: ik moet dit nog doen, oja dat niet vergeten, o wat zielig voor mijn kinderen dat zij nu zo’n moeder hebben. Maar mijn lijf vertelde mij wat ik dagelijks aan kon en dat was niet veel. Ik hielt het een paar uurtjes per dag vol en de rest lag ik op bed of op de bank met de gordijnen dicht. 

Genoeg over mij

Maar goed, nu genoeg over mij en mijn leven. Ik wil je graag delen wat mijn life coach mij heeft geleerd en wie weet kun jij met deze tips ook een beetje orde scheppen en overzicht krijgen om beter voor jezelf te zorgen. Mijn coach vertelde mij dat we 3 belangrijke pijlers hebben waar onze kracht en vitaliteit op rust. 

                                                           BV-IK

Voeding                                              Beweging                                           Rust

Voeding

Het is heel makkelijk om daar niet te veel aandacht aan te besteden, de supermarkten liggen vol met panklare maaltijden en junkfood. Maar weet dat voeding je eerste winst is in het beter reguleren van je mentale fitheid. Als je de juiste voedingsmiddelen binnen krijgt, krijg je dus ook de juiste bouwstenen om je lichaam en brein te voeden. Je kunt dan de juiste neurotransmitters en hormonen aanmaken om mentaal fit te blijven. En lees niet, nu moet ik elke dag een drie gangen diner in elkaar zetten, nee dat hoeft echt niet. Maar bijvoorbeeld 1 keer in de week een goede pan kippensoep maken [en dus niet alles uit een pakje] en daar een paar dagen van eten is al beter dan elke keer de frituur aanzetten. Of nu in de winterperiode 1 a 2 keer in de week een goede stamppot maaltijd klaar maken is zo gedaan. 

Beweging 

Met deze pijler heb ik de meeste moeite. Ik heb eigenlijk altijd wel aan beweging gedaan. Maar na het overlijden van mijn vader en het beklimmen van de Kilimanjaro is het helemaal in het ‘vergeet-hoekje’ komen te staan. Ik heb er zo’n afkeer van nu omdat ik mij zo ongelofelijk uit geput voel. Herken jij dit? Nou weet dan dat je echt niet elke dag een uur lang in de apparaten hoeft te hangen. Er is wetenschappelijk ontdekt dat als je elke dag een half uur tot 45 minuten goed door wandelt, dus niet slenteren, maar goed de pas erin houden, je met 45 minsten per dag een hele goede beweging krijgt. Deze beweging is zo belangrijk voor een goede gezondheid en stressreductie. Kijk of je elke dag in ieder geval even naar buiten gaat voor zuurstof en een beetje beweging. Het zal je ten goede komen in de avond als je wilt slapen. 

Rust

Er zijn twee soorten rust, fysiek en mentaal. En beide is voor ouders van bijzondere kinderen lastig. Rust in je hoofd? Wat is dat? Wij hebben altijd wel iets om ons druk over te maken als het over onze kinderen gaat. En goede nachtrust, ik wist ook al niet meer hoe dat voelde. Ik heb jarenlang niet goed geslapen. Was altijd zo verbaasd dat ik met zo weinig slaap toch de volgende dag weer door kon komen. Maar daarvan zei mijn life coach: als je te lang zonder slaap bent kun je een psychose krijgen, zij heeft het nu tweemaal gezien met mensen in haar omgeving. Daar schrok ik wel van natuurlijk. Dat was dan ook 1 van de eerste dingen die ik gelijk heb aangepakt. Ik ga ervoor zorgen dat ik elke avond in ieder geval een aantal uren goed slaap. Tips die daarbij kunnen helpen: drink geen alcohol voor het slapen gaan, geen urenlange schermtijd of stel je scherm in met een schemerfunctie, lees eens een boek voor het slapen gaan, wedden dat je na een paar pagina’s al gaat knikkerbollen, doe een meditatie voor het slapen gaan, zet zachte muziek op als je gaat slapen, zet een olie brandertje aan en doe daar lavendel olie op voordat je gaat slapen, neem een douch voordat je gaat slapen en visualiseer dat je alle ellende van de dag van je af spoelt tijdens het douchen, neem een bad als deze hebt natuurlijk en maak de badkamer extra gezellig door er waxine lampjes aan te doen en heerlijke olie in het water, vraag of je partner je wil masseren al voor dat je in bed stapt, dat mag je best vragen en heb je verdient. 

Met welke pijler heb jij het meeste moeite? Ik lees het graag in onderstaande reactie box. Als dank voor een reactie op deze post wil ik je 10 euro korting geven op onze volgende inspiratiedag!

Laat een reactie achter

8 comments
Jan says

Mooi blog en waardevolle tips

Reply
Angelique says

Beweging is zonder twijfel de lastigste. Na een hele dag de BV draaien, en een drukke baan voel ik me moe. Buiten het feit dat ik bewegen nou niet bepaald leuk vind.
Maar inderdaad wat knap je op van een wandeling. Daarom al een lange tijd de lang gekoesterde wens voor een hond, dan moet ik namelijk.
Hoe belangrijk zelfzorg ook is, mezelf op 1 zetten blijf ik (te) moeilijk vinden

Reply
    Esther says

    Dank je wel voor reactie!
    Ik herken jouw uitdaging over bewegen helemaal.
    Maar weet dat je met een dagelijkse wandeling dus al een heel eind komt, en misschien inderdaad dan toch die hond.
    En is er geen excuus meer om niet naar buiten te gaan.

    Reply
Karoline says

Meeste moeite met bewegen.
Als ik tijd heb om te bewegen ga ik veel liever zitten om een boek te lezen. (wel op een scherm🙂)
Even mijn hoofd leeg maken.

Reply
Kenneth says

Heel herkenbaar. Gelukkig hebben we thuis ook een bijzondere hond, een Jack Russel. Die breekt het huis af wanneer die zijn dagelijkse wandeling niet krijgt. Ideaal om even op adem te komen.

Reply
    Esther says

    Ha,ha,ha, een goeie stok achter de deur om dagelijks op tijd het huis uit te gaan! Dank je wel voor je reactie!

    Reply
Kerstin says

Wat is dit allemaal herkenbaar.
Ben mezelf in 2013 tegen gekomen, na jaren maar doordraven, een perfecte moeder en vrouw willen zijn.
Altijd in mijn gedachten “als zij gelukkig zijn dan ben ik het ook…Als ik maar niet zo wordt als mijn eigen moeder…Ze moeten mij respecteren “.
Ging dus helemaal mis. Sindsdien in therapie die bijna klaar. Als ik merk dat ik weer door iets wordt getriggert, probeer ik naar buiten te gaan, wandelen en de omgeving heel bewuste waarnemen, met horen en zien.
Of rustig onderuitgezakt op de bank met muziek en heel bewust met mijn ademhaling bezig zijn.
Want als ik wat rustiger ben, lief voor mezelf ben, pas dan lukt het me dit ook naar mijn gezin te zijn.
Dan kunnen we gelukkig zijn, samen.

Respect, dat moet je als ouder verdienen niet afdwingen. Soms ben ik nog zoals mijn moeder, oude patronen verander je niet heel snel, het blijven dezelfde valkuilen, alleen ik herken ze nu sneller en kan nu zelf ingrijpen. Tegen mijn man zeg ik zo vaak dat ik 25 jaar eerder in therapie had moeten gaan, wist het, maar durfde het niet, uiteindelijk val je door de mand en alles door onveilige hechting, soms maakt het me nog boos en verdrietig. Maar ik denk het is goed zo.

Esther voor jou ook het allerbeste, blijf door gaan waar je mee bezig bent.
Heb zoveel van jou geleert, herkenning en heb dit allemaal goed in mijn eigen therapie kunnen gebruiken.
Zo vaak informatie met mijn therapeute kunnen bespreken/delen.

Reply
    Esther says

    Mag ik je vertellen dat je het fantastisch hebt gedaan?
    Je hebt gedaan wat je kon onder de omstandigheden die er toen waren. En dat je op latere leeftijd toch de stap hebt genomen om met jezelf aan de slag te gaan toont aan dat je heel moedig bent.

    Dank je wel voor je lieve woorden, ik zal ook doorgaan met vallen en opstaan, soms inderdaad het liefst met een kussen over mijn hoofd het bed niet meer uit willen komen, maar ook dat is ‘part of life i guess’. Fijn om te lezen dat je iets aan mijn kennis en het delen daarvan hebt gehad. De Als Hechten Community is een bijzondere groep ouders en mensen waar we elkaar steunen en helpen en daar ben ik jou ook heel erg dankbaar voor.

    Healing Hearts & Saving Lives en dat kun je niet alleen…

    Reply
Add Your Reply